آیا نسلی که کشور را از نسل گذشته تحویل میگیرد ،نباید پاسخگوی کارکرد خود به نسل بعدی باشد ؟
یکی از دوستان در لینکی سوال بجا و زیبائی مطرح کرد با عنوان :
پاسخ به نسل های آینده چیست ؟ [ و نیروی خارجی و استعمارگر و حکام بی لیاقت و جهل و نادانی و بی عرضگی مردم ] سه گزینه برای آن پرسش نیز از خودشان ارائه کردند ،که میزان آگاهی و اطلاع و مطالعه کم من ، به گزینه سوم نزدیک بود و دلیلم برای آن نیز اینست که واماندگی و ضعف در مقابل بیگانگان و عدم واکنش به کنش های آنها و دیکتاتور پروری و خواری طلبی مردم در مقابل حکام از دو گزینه دیگر قویتر میباشد ./
اما یکی از دوستان فرهیخته و فعال و پر تلاش جوابی بسیار حیرت انگیز ( از نظر من ) دادند که بهتر دانستم که به این جواب , در قالب لینکی پاسخ دهم .//
دوست عزیز و محترم ، بنابر نوشته شما آیا نسلی که برای صلاح ( به نظر خودشان ) نسل های بعدی می اندیشد و حرکت میکند ، در برابر آن و آیندگان مسئولیتی ندارند ؟
آیا آن چیزی را که آنها صلاح دانسته اند واقعا خیر و صلاحی در آن بوده ؟
آیا این مطلب در مورد طغیان جهل ۵۷ هم صدق میکند ؟
آیا نتیجه همین حرکت سال ۵۷ متناسب با توانمندی زمان خود بود که پس از آن هر نسلی را میسوزاند و خاکستر میکند ؟
آیا نسل های متولد ۵۰ و ۶۰ و ۷۰ که بر اثربیخردی نسل ۲۰ و ۳۰ به این فلاکت و فقر و اعتیاد و روانپریشی و مصیبت دچار شدند ، حق ندارند از نسلهای پیشین حتی سوالی بکنند ؟
آیا این نظرشما و عقیده بیان شده با آزادی و آزادی بیان و روح دمکراسی هماهنگ است ؟
آیا تا نسلی که مرتکب اشتباه و خطا نشده به آن اشتباه اعتراف نکند ، میتوانیم از نسلهای بعدی توقع نتیجه گرفتن از آن را دا شته باشیم ؟
از حرکت سال ۵۷ چه امکاناتی برای نسلهای ۶۰ و ۷۰ پدیدار شد که در سایه آن و با اتکا به آن حرکت بکنند ؟
دوست من اگر با قیاس و نسبت گرفتن که همه چیز ها راما با آن میسنجیم ، روزگار امروز ایران جهنم باشد در مقایسه با آن رژیم پیشین بهشتی که فرمودید نبود ؟
همانطور که اگر حکومتی به قدرت میرسید که روزگار مردم در آن به بهترین ها میرسید و همه احساس امنیت و آرامش و رفاه و عزت و سربلندی داشتند ،با مقایسه با رژیم پیشین آن رژیمی منفور جهنمی
و بد می بود !!
بنده به سوال شما اینگونه پاسخ میدهم ، که اگرما بخواهیم حماقت و جهالت هر نسلی را متوجه دیگران کنیم و به گردن آنها و ممانعت آنها بیاندازیم ،این جهالت را بصورت خودکار میراث نسل بعدی کرده و آن ملت تا ابد الدهر در جهالت غوطه ور خواهند ماند، و بنظر من برای پیشرفت و به حرکت در آوردن و آموختن تجارب به نسل آینده با موقعیتی همانند موقعیت فعلی ما راهی برای نسل پیشین به جز:
1 - قبول اشتباه و باور کردن آن ،
2 - اعتراف به اشتباه و بیان آن بصورت شفاف و بی پرده ،
3- اظهار ندامت و پشیمانی با شهامت و صداقت در مقابل نسل بعدی ،
4 - تلاش و کوشش راستین برای جبران آن اشتباه ، نداشته و نخواهد داشت./
که اگر چنین نباشد ، و با خودخواهی و بلاهت و خودسری از این اشتباه ،حرفی نزده و آنرا تلاش برای بهتر شدن ولی انحراف و دزده شدن آن توسط دیگران یاد کنیم ، جز ساختن دیوار بی اعتمادی بین مان و درغگو نشان دادن خودمان و ایجاد بدبینی و یا بیتفاوتی در نسل بعد ،کار دیگری نکردیم /
ما همچون امانت دارانی میهن خود را از گذشتگان تحویل میگیریم و نباید که اگر کاری برای بهتر شدنش هم نکردیم بدتر و سوخته و ویرانه تحویل آیندگان بدهیم وباید که در قبال آن شدیدا احسا س مسولیت کرده و این احساس را نیز به نسل بعدی انتقال دهیم .//
از دیگر دوستان هم خواهش میکنم از لاک بیتفاوتی بیرون آمده و با بیان نظرات خودشان بر کسب آگاهی و تجربه به دیگر دوستان بدون تهمت و توهین یاری کنند./
[ این نظر شخصی من بوده و هرگز ادعای درستی و کامل بودن آن را ندارم و با کمال میل آماده شنیدن نقد و پیشنهادات شما عزیزان هستم ]
